Αχίλλειος Τένοντας: γιατί πονάει

Ο αχίλλειος τένοντας είναι ο μεγαλύτερος τένοντας στο ανθρώπινο σώμα και, όπως μάλλον μπορείς να μαντέψεις, ονομάστηκε αχίλλειος γιατί συνδέει τους μύες της γάμπας με την πίσω πλευρά της φτέρνας, ή αλλιώς του μοναδικού τρωτού σημείου του μυθικού Αχιλλέα! Αυτός μας επιτρέπει να περπατάμε, να τρέχουμε, να πηδάμε ή να στεκόμαστε στα δάχτυλά μας, και όταν αρχίζει να πονάει… είναι πρόβλημα.

Γιατί ενώ ο πόνος ξεκινά ήπια, στο πίσω μέρος της γάμπας ή πάνω από το οστό της πτέρνας, συνήθως μετά από τρέξιμο, κάποιο άλλο σπορ ή απλά επειδή φοράς συχνά αυτά τα ψηλά τακούνια που τόσο λατρεύεις, αν δεν του δώσεις σημασία, σταδιακά η πίεση μετατρέπεται στην επώδυνη φλεγμονή που ονομάζεται τενοντίτιδα του Αχιλλείου.

Τι προκαλεί τον πόνο στον αχίλλειο τένοντα;

Αν δεν είσαι επαγγελματίας αθλητής ή δεν πάσχεις από ρευματοειδή αρθρίτιδα, οι λόγοι για την εμφάνιση τενοντίτιδας του Αχιλλείου είναι συνήθως οι εξής:

–Γυμναστική χωρίς προθέρμανση

-Πίεση στους μύες της κνήμης κατά τη διάρκεια επαναλαμβανόμενων ασκήσεων ή έντονης δραστηριότητας

-Κάποια σπορ όπως το τέννις, που απαιτούν συχνές στάσεις και αλλαγές στην κατεύθυνση του σώματος

-Απότομη αύξηση στην ένταση της δραστηριότητας (χωρίς προηγουμένως το σώμα να έχει προλάβει να προσαρμοστεί)

-Φθαρμένα ή ακατάλληλα παπούτσια (που δεν προστατεύουν αρκετά το πέλμα)

-Τα ψηλά τακούνια σε καθημερινή βάση ή για μεγάλα χρονικά διαστήματα

-Η ηλικία… Όσο μεγαλώνεις, τόσο ο τένοντας αδυνατίζει.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΦΥΓΕΙΣ

–Διατάσεις, διατάσεις, διατάσεις! Ξεκινάς τη μέρα σου με αυτές, ώστε να βελτιώνεις την ευελιξία του τένοντα, και οπωσδήποτε πριν και μετά από κάθε άσκηση.

Tip: Στέκεσαι με τα πόδια τεντωμένα και σκύβεις μπροστά κρατώντας τις φτέρνες σου στο έδαφος.

-Αν γυμνάζεσαι, συνδύασε έντονη με πιο ήπια δραστηριότητα, για παράδειγμα το τρέξιμο με το κολύμπι – έτσι αποφεύγεις το συνεχές στρες στους τένοντες.

-Ξεκινώντας μια καινούργια άσκηση, αυξάνεις σταδιακά και όχι απότομα την ένταση.

-Επιλέγεις παπούτσια με κατάλληλη επένδυση, που προστατεύουν την καμάρα του ποδιού. Επίσης, απόφυγε τα εντελώς flat παπούτσια. Διάλεξε να έχουν μικρό τακούνι, για να μειώνεται η πίεση στον Αχίλλειο.

-Όταν αλλάζεις από παπούτσια με τακούνι σε flat, προσπάθησε να το κάνεις σταδιακά, επιτρέποντας έτσι στον τένοντα να τεντωθεί και να αποκτήσει μεγαλύτερο εύρος κίνησης.

-Φρόντισε την υγεία των ποδιών σου και δώσε σημασία στο παραμικρό σημάδι που μπορεί να υποδηλώνει καταπόνηση ή τραυματισμό.

ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ!

Η μέθοδος RICE

Όχι, δεν έχει καμία σχέση με το … ρύζι, ο όρος προκύπτει από τα αρχικά των αγγλικών λέξων Rest, Ice, Compression και Elevation! Και μην αγχώνεσαι, σου εξηγούμε παρακάτω τι ακριβώς πρέπει να κάνεις, όταν προκύπτει τραυματισμός/φλεγμονή του Αχίλλειου τένοντα. Και δεν χρειάζεται να τονίσουμε ότι σε σοβαρές περιπτώσεις τα παρακάτω δεν υποκαθιστούν το γιατρό ή τον φυσικοθεραπευτή σου!

– REST. Δηλαδή, ξεκούραση. Κοινώς, δεν ασκείς πίεση ούτε βάζεις βάρος στον τένοντα για 1-2 μέρες μέχρι να μπορείς να περπατήσεις ξανά χωρίς πόνο. ΄Ετσι, ο τένοντας θεραπεύεται πιο γρήγορα. Είναι πολύ πιθανό ο γιατρός σου να συστήσει την παράλληλη χρήση πατερίτσας, σε περίπτωση που χρειάζεται να διανύσεις μεγάλες αποστάσεις.

– ICE. Δηλαδή, πάγος. Είτε τυλίγεις πάγο σε μια πετσέτα είτε χρησιμοποιείς τις παγοκύστες gel του εμπορίου, που εφαρμόζεις πάνω στο δέρμα, στην περιοχή του τένοντα, για περίπου 15-20’ κάθε φορά. Μετά αφήνεις τον τένοντα να ζεσταθεί ξανά. Ο πάγος κάνει τα μαγικά του και βοηθά να εξαφανιστεί η φλεγμονή ή το πρήξιμο πολύ πιο γρήγορα.

– COMPRESSION. Δηλαδή, συμπίεση. Τυλίγεις τον τένοντα με έναν επίδεσμο ή μια αθλητική ταινία, εναλλακτικά μπορείς να χρησιμοποιήσεις και ένα κομμάτι ύφασμα. Αυτό βοηθά να μην επεκταθεί πολύ το πρήξιμο, αλλά προσοχή: το δέσιμο δεν πρέπει να είναι πολύ σφικτό, γιατί έτσι υπάρχει κίνδυνος να μειωθεί η κυκλοφορία του αίματος στην περιοχή.

– ELEVATION. Δηλαδή, υπερύψωση. Με άλλα λόγια, τοποθετείς τα πόδια σου πάνω από το ύψος του στήθους και της μέσης, ας πούμε σε ένα μαξιλάρι ή στον τοίχο. ‘Ετσι, το αίμα φεύγει από τα πόδια και επιστρέφει στην καρδιά, βοηθώντας να μειωθεί το οίδημα.